ย้อนชะตาทวงคืนผลงาน กวาดล้างตระกูลทรยศ

โดย กันต์

1 สมาชิกล่าสุดตอนที่ 880

[เกิดใหม่แก้แค้น+ตายทั้งตระกูลไม่ให้อภัย+คุณหนูตัวจริงตัวปลอม] ข้าปลอมตัวเป็นผู้ชายออกรบแทนพ่อมาสิบปี สู้รบจนสร้างผลงานยิ่งใหญ่ หลังจากสงครามใหญ่สงบลง ข้ากลัวว่าเรื่องปลอมตัวจะถูกเปิดเผย จึงต้องแกล้งตาย กลับมาเป็นผู้หญิงอยู่กับครอบครัวอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ใครจะคาดคิด คนในตระกูลกลัวว่าจะเดือดร้อนเพราะข้า จึงได้รับเลี้ยงบุตรสาวบุญธรรมใหม่ตั้งแต่แรก ท่านพ่อเอ่ยว่า “เจ้าปลอมตัวเป็นผู้ชายไปเป็นทหาร เท่ากับหลอกลวงเบื้องสูง หากเรื่องถูกเปิดเผย ทั้งตระกูลก็ต้องพินาศ” ท่านแม่เอ่ยว่า “ในฐานะที่เป็นลูกสาวคนโต เรื่องที่ต้องอดทนก็ควรอดทน นี่ก็คือชะตากรรมของเจ้า” น้องชายเอ่ยว่า “หลายปีที่ผ่านมาพี่หญิงคนใหม่เป็นผู้ที่คอยปรนนิบัติดูแลท่านพ่อท่านแม่ ท่านควรจะต้องสํานึกบุญคุณ” ข้าสู้รบอยู่บนหลังม้ามาสิบปี ผ่านความทุกข์ยากลําบากมามากมาย ก็เพื่อให้ครอบครัวอยู่อย่างสงบสุข ฝ่าบาทได้ประทานพระคุณที่ควรมอบให้แก่ข้า ชดเชยให้กับคนในครอบครัว : ท่านพ่อถูกแต่งตั้งให้เป็นกั๋วกงขั้นหนึ่ง ท่านแม่ได้รับบรรดาศักดิ์ขั้นหนึ่ง ; น้องสาวบุญธรรมได้รับพระราชทานสมรสกับรัชทายาท น้องชายเป็นเทพสงครามที่มีชื่อเสียงเกรียงไกร ส่วนข้าไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะได้เปิดเผยใบหน้า ไม่เช่นนั้นก็ต้องกลายเป็นนักโทษที่นําความพินาศมาให้กับตระกูล ถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ แต่หลังจากที่น้องสาวบุญธรรมไปเข้าร่วมงานเลี้ยงกลับมา ก็ร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนัก “อ๋องหนิงที่กลับมาจากชายแดน บอกว่าใบหน้าของข้าไม่เหมือนพี่ชายเลยสักนิด ท่านแม่ ข้ากลัวเหลือเกิน หากอ๋องหนิงได้พบหน้าพี่หญิง...” ทันใดนั้นสีหน้าท่านแม่ก็ตะลึงสุดขีด วันนี้สีหน้าท่านแม่ดูแปลกไปจากปกติ ยื่นสุรามาฉลองวันเกิดให้ข้าอย่างอ่อนโยน ข้าดื่มเข้าไปจนหมดถ้วยในคําเดียวอย่างดีอกดีใจ หลังจากรู้สึกตัวขึ้นมาก็ถูกพิษจนทําให้เสียงหาย นิ้วมือสิบนิ้วถูกตีจนหัก วรยุทธ์ถูกทําลายจนหมด พวกเขาทําทุกวิถีทางในการแย่งชิงความดีความชอบของข้า เพื่อที่จะปูทางให้น้องหญิงบุญธรรม เกียรติยศศักดิ์ศรีที่ข้าใช้ชีวิตแลกมา กลับกลายเป็นยันต์คร่าชีวิต! เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ข้าก็ได้ข้ามภพกลับมาอยู่ในวันแรกที่แกล้งตาย...