ชุดนิยาย นางโลมขย่มตําหนักอ๋องเอวดุ

โดย เขมปัณณ์

0 สมาชิกล่าสุดตอนที่ 29

“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า” “เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!” เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกํายําก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็บเสียงคราง ทั้งคําพูดหยาบคายได้อีกต่อไป “เพ้ย... ทะ ท่านเป็นม้าศึกหรืออย่างไร ถึงได้แรงเยอะเช่นนี้ โอ้...ข้าจะขาดใจตาย เพราะถูกบุรุษบอกรักเช่นนี้ไม่ได้ คนเจ้าเล่ห์ และไร้ยางอายคือท่าน หลอกล่อให้ข้าพูดจาเลื่อนเปื้อนไม่หยุด!” “ส่งเสียงออกมาอีก ให้คนทั้งหอวสันต์รัญจวนแห่งนี้รู้ว่าเรากําลังบอกรักกัน” “อี๊... คุณชาย... ทะ ท่านเก่งแต่ทําให้สตรีร้องครวญครางหรอกหรือ” “ผิดแล้ว ข้ายังมีความสามารถ ทําให้เจ้าขึ้นสวรรค์ติดๆ กันได้ด้วย”...