พ่ายรักพระชายาที่รัก

โดย ชาไทยเย็น

0 สมาชิกล่าสุดตอนที่ 60

แต่เดิมเขาก็รําคาญว่าที่คู่หมั้นอยู่แล้ว ทั้งบอบบาง อ่อนแอและน่าเบื่อ แต่ทําไมนานวันเข้าถึงเริ่มขาดนางไม่ได้ “จะมากเกินไปแล้ว! ข้าอุตส่าห์ไปง้อถึงจวนแต่นางกลับหลบหน้าข้า อันลี่ซินเจ้าช่างน่าโมโหนัก!" "อันลี่ซิน" บุตรีราชครูที่เย่อหยิ่ง เคร่งครัดในกฎระเบียบ สตรีสูงศักดิ์แห่งต้าซ่ง "เว่ยซ่างเจวี๋ย" เว่ยอ๋องที่เป็นขุนพลแม่ทัพใหญ่แห่งดินแดนบูรพา ดุดัน เด็ดขาดและไม่อ่อนโยน และไม่เคยหลงใหลในอิสตรี “น่าเสียดายที่นางจะได้แต่งงานกับคนเช่นข้าซึ่งมิได้ชื่นชมบุปผาเท่าใดนัก ดูท่าครานี้อันลี่ซินคงจะเป็นเพียงดอกเหมยที่อยู่ในแจกันทองเท่านั้น จะคาดหวังให้ข้าหมั่นรดน้ําเพื่อให้บุปผางดงามตลอดเวลาหาได้ไม่” นิยายเรื่องนี้เป็นแนวรัก โรแมนติกมีดราม่าเพียงเล็กน้อย พระเอกเย่อหยิ่งดุจพยัคฆ์ คอหักเยี่ยงหมาในตอนท้าย นางเอกของเรายอมตอนแรก ๆ แต่เมื่อหมดความอดทนก็ทําให้เสือกลายเป็นหมาทันที เรื่องนี้ไม่ได้มีปมซับซ้อนมากมาย เน้นความสัมพันธ์ของตัวละครเป็นหลัก หวังว่าจะถูกในนักอ่านทุกคนนะคะ