ลิขิตหวนคืน รอยแค้นหลังความตาย

โดย เคลซี

0 สมาชิกล่าสุดตอนที่ 350

[นางเอกโฉมงามสะคราญอันดับหนึ่ง + บุรุษแย่งชิง + อดีตสามีตามง้อภรรยาอย่างบ้าคลั่ง + นิยายรักจีนโบราณแนวการต่อสู้ในเรือนหลัง] ครอบครัวของเซวียหนิงพลีชีพในสนามรบจนสิ้น นางเติบโตในจวนเซวียนอี้โหวมาแต่เล็ก ซ้ํายังหลงรักซูจาน ซื่อจื่อจวนโหวผู้เป็นสหายวัยเยาว์อย่างสุดหัวใจ อาศัยสุราวสันต์ผสมยาปลุกกําหนัดจอกหนึ่ง นางจึงได้สมปรารถนากลายเป็นฮูหยินของเขา ภายหลังซูจานได้กลายเป็นอัครมหาเสนาบดีผู้มีอํานาจล้นฟ้า ทั้งสองเคารพให้เกียรติซึ่งกันและกัน ครั้งหนึ่งเคยเป็นเรื่องราวความรักอันดีงามที่หาได้ยากยิ่งในเมืองตงจิง ผู้คนต่างกล่าวขานว่าสตรีไร้ญาติขาดมิตรเช่นนาง การที่สามารถปีนป่ายขึ้นไปแต่งกับท่านอัครมหาเสนาบดีได้ นับเป็นวาสนาอันใหญ่หลวงนัก มีเพียงนางผู้เดียวที่รู้กระจ่างแก่ใจ ว่าค่ําคืนที่เงียบเหงาอ้างว้างดุจสายน้ํานับไม่ถ้วนเหล่านั้น นางต้องผ่านพ้นมันมาเพียงลําพังเยี่ยงไร ภายในใจของเขามีสตรีอันเป็นที่รักยิ่งแต่มิอาจครอบครอง และเขาไม่เคยรักนางเลยแม้แต่น้อย ซ้ํายังรังเกียจเดียดฉันท์นางอย่างยิ่งยวด สืบเนื่องจากอดีตที่นางเคยทอดกายให้เขาก่อน ด้วยเหตุนี้ นางจึงถูกเขาทอดทิ้งไว้ที่เรือนเก่าในชนบทนานถึงห้าปี จดหมายส่งไปยังเมืองหลวงฉบับแล้วฉบับเล่า ทว่าท้ายที่สุดกลับไร้ซึ่งเสียงตอบรับ นางอยู่อย่างโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งพิง ถูกคนลอบวางเพลิงเผา และสิ้นใจไปพร้อมกับความเคียดแค้นชิงชัง ...... สิ่งแรกที่เซวียหนิงทําหลังจากได้หวนคืนชีพกลับมา คือการปัดจอกสุราวสันต์ที่สมควรส่งให้ซูจานทิ้งไปเสีย ทั้งยังตั้งอกตั้งใจคัดเลือกคู่หมั้นคู่หมายให้ตนเองใหม่อีกครา ในงานเลี้ยงครอบครัวของจวน ญาติมิตรล้วนมากันพร้อมหน้า เซวียหนิงเป็นฝ่ายคล้องแขนคู่หมั้นเดินไปตรงหน้าซูจาน “ท่านอัครมหาเสนาบดี นี่คือคู่หมั้นของข้า ท่านอย่าลืมช่วยส่งเสริมเขาให้มากด้วยเล่า” ท่านอัครมหาเสนาบดีผู้แสนจะเย็นชาและสํารวมตนมาโดยตลอดกลับเสียใจจนแทบคลุ้มคลั่ง เขาตาแดงก่ํา “เซวียหนิง ทั้งที่ข้าเป็นคนรู้จักเจ้าก่อนแท้ ๆ!”