วิวาห์พยศใจ

โดย อัญญาณี

0 สมาชิกล่าสุดตอนที่ 93

จอมทัพ...ไม่คิดมาก่อนว่า ยุคสมัยนี้จะมีการคลุมถุงชนอยู่อีก จนกระทั่งได้พอบเจอกับตัวเอง ครั้งแรกที่รู้เขาค้านหัวชนฝา ตั้งท่าจะไม่ยอมท่าเดียว ทว่าคนเป็นปู่ก็มีลูกเล่นแพรวพราว ทําให้เขาจํายอมวิวาห์ได้สําเร็จ “ทําไมฉันต้องห่วงตัวเองด้วย เธอต่างหากที่ต้องห่วงตัวเอง” “ฉันเองไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง เพราะฉันรับมือพวกคุณได้ทุกรูปแบบ ฉันหน้าหนาหน้าทนเหมือนกับที่พวกคุณต่อว่าฉัน ฉันจึงคิดว่า คุณน่าจะห่วงตัวคุณเองมากกว่าค่ะ เรื่องที่คุณวาดหวังไว้มันจะไม่สําเร็จ คุณหวานก็จะเป็นแม่สายบัวรอเก้อ ไม่มีทางมายืนแทนตําแหน่งของฉัน ส่วนคุณก็ต้องทนอึดอัดตายอยู่กับฉัน ผูกมัดตัวเองด้วยทะเบียนสมรสที่ฉันไม่มีวันเซ็นชื่อลงในใบหย่าให้” น้ําเสียงเธอนิ่งเรียบ แต่เฉือนหัวใจคนฟัง เขารู้ดีว่าศรัญญามีความอดทนมากแค่ไหน มิเช่นนั้นคงไม่มายืนเถียงเขาฉอดๆ อย่างนี้ “แต่ฉันคิดว่า ไม่...” เขาเอ่ยเสียงหนัก เน้นในคําสุดท้าย “อีกไม่นานฉันจะต้องสมหวัง เป็นเธอซะเองที่ผิดหวัง ผิดหวังในทุกเรื่องที่เธอคิดไว้ เรื่องต้าร์ ฉันขอสั่งเธอว่า ให้อยู่ห่างๆ เพื่อนฉันไว้ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนฉันตกต่ําคว้าเธอมาเป็นเมีย แค่เธอเป็นเมียฉันก็เต็มกลืนจะแย่ ชีวิตฉันวิบัติก็เพราะเธอ” งานวิวาห์ที่ไม่ได้มาจากความเต็มใจจะลงเอยเช่นไร เขาและเธอเท่านั้นที่รู้