ภรรยาชังของท่านแม่ทัพ

โดย ดอกไม้หนาม

0 สมาชิก

น้ำตาแห่งความเสียใจไหลอาบแก้มของนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า ความฝันของนางนั้นไร้อิสระเหมือนเมฆหมอกที่สลายไปในอากาศ